• Městský úřad Cvikov - Náměstí Osvobození 63 • tel.: 487 829 010, fax 487 829 030 • e-mail: mesto@cvikov.cz           českypolski
↓ jdi na menu

Historia gminy

Cvikov jako osada został założony w XIII wieku w rozległej dolinie po obu stronach potoku Boberskiego, pierwsza wzmianka o Cvikovie pochodzi z 1352 roku: w rejestrze dziesięciny papieskiej "Registra decimarum papalium 77" jest wymieniany jako Czwykaia. Do rangi miasta Cvikov został podniesiony w 1391 roku. Przed 1352 rokiem był już tutaj kościół parafialny. Należał do posiadłości Milštejn, a potem Zákupy. W XIV wieku było to miasteczko skupiające handel i rzemiosła na szlaku handlowym prowadzącym z Lípy do Żytawy. W 1346 roku na szlaku zbudowano kamienny most przez potok. Już w 1572 roku była w Cvikovie szkoła. W 1634 roku miasto pochłonął pożar. W 1680 roku wybuchła zaraza. W tym samym roku posiadłość ogarnęła rebelia chłopska. Do Cvikova schroniło się 1200 buntowników z 20 miejscowości. Przez dwa dni na wzgórzu Zelený vrch stawiali czoła przewadze wojsk generała Piccolominiego. Tutejsi mieszkańcy wzięli też udział w buncie 1775 roku. Kościół pw. św. Elżbiety ma trzynawową, gotycko-renesansową formę. Został przebudowany w latach 1553 – 1558 przez Benedetto Fervia w stylu późnego gotyku i wczesnego renesansu. Ponownej przebudowy doczekał się w 1726 roku. Wieża została wzniesiona w latach 1578 – 1580 z piaskowca wydobywanego w miejscu noszącym nazwę Dutý kámen. Dzisiejszy wygląd kościół zawdzięcza renowacji w 1868 roku. Na zworniku sklepienia żebrowego jest herb Berków. W 1728 roku zbudowano Drogę Krzyżową – Kalwarię (437 m n.p.m.), niedawno odnowioną, z płaskorzeźbami za szkłem i z figurami. W regularnych przedstawieniach pasyjnych brało tu udział nawet 600 aktorów, przybywały tysiące widzów. Miasto ucierpiało z powodu przemarszów wojsk w czasie wojny 30-letniej i w 1778 roku. W 1850 roku został otwarty budynek sądu i ksiąg wieczystych. Na przełomie XIX wieku odnotowano największy rozwój miasta. Na życie Cvikova znacząco wpłynęła droga prowadząca z Pragi do Żytawy, zbudowana przez Wratysława II. Najważniejszą gałęzią przemysłu było tkactwo. Dla tkaczy była tu także szkoła czeladnicza. Uszlachetniano tutaj szkło poprzez grawerowanie i szlifowanie. U zbiegu potoków Svorskiego i Boberskiego przy ul. Martinovo údolí w 1834 roku Leopold Martin (stąd nazwa miejscowa) urządził sanatorium z kąpielami borowinowymi i siarkowymi, terapią wodną i łaźnią parową. W czasie II wojny światowej w tutejszej fabryce włókienniczej produkowano spadochrony. W okolicy działała grupa partyzancka Waltro, jej czescy, niemieccy i radzieccy członkowie ukrywali się m.in. w jaskini u Drnovce. W mieście zachowało się wiele pięknych budowli architektury ludowej. Na cmentarzu są nagrobki wykonane przez sloupskiego rzeźbiarza J.Maxa.

http://www.cvikov.cz/?show=historie

logotyp CZ-PL.jpg


↑ jdi na obsah stránky